Haïti

Dag 2

Vandaag zijn we opgesplitst in twee groepen, ik ben meegegaan om het tweede huisje te bouwen. Lekker om 5:30 weer uit bed, haha! En dat gebeurt me zelden en zeker niet op dat tijdstip, maar was zowaar de eerste.

Daarna zijn we gaan bouwen op dit veld. De mensen hier hebben zoveel andere prioriteiten dan wij. Het veld lag vol plastic rotzooi en poep, maar het interesseert ze ook niks. We hebben alles op een hoop gegooid met de hoop dat ‘goed voorbeeld doet goed volgen’ werkt.

Gister kwam ik in gesprek met een meneer die wel Engels sprak. Ik vroeg hem wat hier nou echt belangrijk voor de mensen was. Wat hun passie, hun droom is. En weet je wat zijn antwoord was?! “Dat zou ik niet kunnen zeggen voor hun. Dat hebben we hier bijna niet. De regering maakt hier alles kapot. Ze helpen je niet, ze stimuleren je vooral niet om ook maar iets uit je armoede te komen. ‘Waarom zou ik een mooi huis voor mezelf maken, als dat voor iedereen dan lijkt alsof ik geld heb, en ze het komen halen?’” Was één van zijn antwoorden! Vind dat echt schrijnend! Ook al wil je, met deze regering kom je er gewoon bijna niet hier. Dan moet je zo sterk, zo krachtig zijn als je het aan wilt gaan om daar verandering in te brengen. Waarom zou je het veldje opruimen als je buurman er vervolgens al zijn afval weer neergooit?

Maar weet je wat het bijzonderste is. Deze meneer was zo vol van de liefde voor Jezus! Bizar! Er was maar een weg en een geloof, wat was er zonder Jezus. Wat had hij hier als hij Jezus niet had? Als hij iets nodig had, kon hij dat vragen en als hij het niet kreeg was het ook goed! Wat een geloof! Ik zei al tegen hem: “Ik weet niet of ik zo intens gelovig zou zijn als ik in jouw situatie zou leven.” En toen moest hij lachen, hij vroeg of ik te druk was om op zondag te werken, omdat ik dubbele banen nodig had om mijn leven daar vol te kunnen houden. Of ik tijd had om met Jezus door te brengen of dat ik 24/7 moest werken. Hoe zij dan over ons denken, hè!?

Maar we hebben dus hard gewerkt aan het huisje en de hele buurt aan kinderen en jonge jongens komt helpen. Ze trekken de hamers uit je handen, zo dolgraag willen ze helpen. Met alles, als je een houtje vast pakt, pakken ze het al uit je handen om het naar de plek te brengen waar je het wilt hebben. Haha, soms is het tot irritatie toe, elke centimeter waar jij staat staan er een rondje kinderen om je heen. En als ze je naam weten roepen ze de hele dag je naam, ze willen zo graag even met je praten.

Uiteindelijk zijn we een poos gaan kleuren met de kids die dat wilde. Even de bouwstenen plat op de grond, één om op te zitten en één als tafeltje haha. Alleen iets kleuren met verf hadden ze nog niet zo vaak gedaan geloof ik, haha dat vonden ze maar raar! Met het huisje zijn we lekker opgeschoten vandaag! Buitenkant staat weer, en met het eten net hoorde ik dat huisje 1 af is, dak erop etc., alleen de binnenkant nu nog dan!

Om kwart over vier hadden we een activiteitsmoment voor de kinderen in het kindertehuis, figuurzagen, sieraden maken of iets knutselen van fietsbanden. Met gebaren en een lach kom je dan echt ver, heerlijk om die kinderen zo te zien genieten.

Vanavond is het een ‘vrije avond’ dus zit even lekker foto’s te kijken, en een blogje te typen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *