Haïti

Dinsdag

Vanochtend eerst even langs het eerste huisje geweest. Daar stonden onze verfspullen nog, omdat ze het laatste stukje zelf zouden schilderen en wij er twee dagen niet waren. Waar het allemaal vandaan gehaald werd, géén idee, maar na een poosje zeuren kwamen toch alle spullen weer te voorschijn haha!

Op naar het volgende, nu blauw te verven huis in plaats van roze. We kregen gezelschap van twee Haïtianen. De ene heeft de hele morgen keihard mee geschilderd en de ander was de beste opzichter van het jaar, haha. Schat van een man. Praatjes voor tien. En ons lekker aan het werk houden, alhoewel hij ook heel lief had gevraagd: “Mag ik met jullie mee schilderen, want anders heb ik niks te doen de hele dag!?” Ik vroeg aan hem of hij een droom had. Hij wilde een goed man zijn, die leefde zoals God dat van Hem vraagde. Gave droom toch?!

En alsof er een belletje afgaat zodra we buiten de hekken van het kindertehuis zijn, de kinderen stonden op elke centimeter naast ons, haha. Na het middageten zijn we het dorpje ingegaan met de pastoor. We hebben een begin gemaakt met het uitdelen van de voedselpakketten aan de armsten hier. Het was ook wel het meest arme wat we toe nu toe hebben gezien. Deze mensen leven echt echt maar dan ook echt met weinig! Maarrr ik moet eerlijk zeggen, in welke situatie de mensen ook leven, ik vind dit wel het lastigst! Ik vind het gewoon reuze lastig om als een soort ‘moeder Theresa’ te mogen delen aan deze mensen, maar deze mensen dan ook een soort van ongemakkelijkheid over zich heen hebben. Het gaat me niet om dat zij dankjewel zeggen hiervoor, ik gun het ze uit grond van mijn hart en het liefst nog een beetje meer! Plus dat we met het eten ook een stukje over de liefde van Jezus deelde en negen van de tien mensen dan ook zeggen dat ze Jezus al kennen, om er maar van af te zijn voelt dat dan of zo. Want de pastoor had juist ‘niet-christenen’ opgezocht, om zo ook voor deze mensen wat te kunnen betekenen en hun een boodschap van Jezus te kunnen geven. Ik weet niet, ben er nog een beetje over aan het nadenken wat het nou precies is, maar merk dat het totaal niet mijn ‘ding’ is. Ik laat liever mijn liefde voor mijn medemens blijken uit gewoon simpel bouwen of hun huis mooi maken voor ze! Daar geniet ik echt van! En als ik dan een keer in gesprek kan raken met iemand, dat vind ik goud!

Net zoals de buurvrouw van het huisje wat we vandaag geschilderd hebben. Ze kwam vrijdag al naar ons toe of we een bijbel voor haar wilde kopen! Nou dan sta ik vooraan in de rij, zeg maar, dat vind ik gaaf! Maar ja, zoals vanmiddag hebben we wel veel reactie gekregen op de vraag of de mensen zondag mee naar de dienst kwamen, waarop de meesten zeiden: “Jaaa, ik kom” en we uiteraard zondag de helft nog niet zien. Maar dat is ook mooi om dat tegelijkertijd met eten voor hun te kunnen delen!

Nou. lekker even laten zinken denk ik. Vanavond lekker een spel met elkaar gedaan, iets met ‘visje nog wat’. Super leuk teamspel! Morgen moeten we even kijken hoe het loopt, de onrust is niet zooo groot als in de kranten word geschreven, maar het is wel zo dat alles op dit moment plat ligt. Dus het dorpje uitgaan is niet echt veilig. Maar gelukkig hebben we nog werk genoeg hier!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *