Maria

Heeft het echt geen zin?

Mijn kennismaking met vrijwilligers werk was zo mooi dat ik het nog veel en veel vaker wil. Het is echt zo onwijs gaaf om te doen. Het maakt je een gelukkig mens, om te zien dat je andere mensen een gelukkig kan maken door er voor ze te zijn, of ze ergens in te kunnen helpen. Het is echt een verrijking in je leven!

Je krijgt enorm veel negativiteit als je vertelt dat je vrijwilligerswerk wil doen. Vooral als het in het buitenland is! “Het heeft geen zin, het is dweilen met de kraan open…”, etc. etc…, ik heb ze allemaal al wel eens voorbij horen komen. Maar heb je het zelf al weleens geprobeerd? Praat je uit eigen ervaring? Het is niet nutteloos voor de bevolking, omdat jij geen verschil maakt op die hele grote onoverzienbare armoede. Dat kan niet in je eentje, simpel! Maar als je de dankbaarheid zou voelen van de mensen die ik ontmoet heb en waar we geweest zijn. Misschien kan je niet de hele wereld bereiken, maar dat kleine stukje wat je wel kan! Dat alleen is al de moeite waard hoor. Dat alleen maakt het wel nuttig. Echt! ?

Ik vond de ervaring van uit mijn comfortzone stappen al de moeite waard. Want dat is het wel, echt giga! Je gaat gewoon letterlijk terug in tijd. Je haalt water uit een pomp. Je kookt eten op een vuurtje. Je bent blij als er een douche is, het kan zomaar zijn dat het een ieniemienie straaltje door een geïmproviseerde tuinslang is of de zee je grote vriend is.

Ik weet nog heel goed dat ik de eerste avond met een zaklamp door m’n bed ging op zoek naar eventuele beestjes en ik uiteindelijk met alleen het puntje van mijn neus uit m’n slaapzak stekend ben gaan slapen. Ohhhh… het idee dat een beest me zou aanraken…! Haha! En bloedjeheet dat het was.

En toch, het mooiste wat ik daar uit gehaald heb. Het ontstreste me totaal. Ik werd er zo mega-relaxt van. Ik kan best wel gejaagd zijn. Ik wil vaak het uiterste uit mijn dag halen. Kan nooit genoeg inplannen en vlieg van hot naar her. Ik vind alles leuk en wil het dan ook het liefst allemaal te gelijk doen. En daar kwam ik echt volledig tot rust. Zocht lekker m’n boek op, omdat er simpelweg weinig tot nooit internet is. Kon gewoon mega lang zitten kletsen met de meiden daar, zonder maar een seconden onrustig te zijn dat ik wat wilde doen. Of gewoon heel vroeg naar bed gaan, omdat je die dag mega veel indrukken had gehad en het gewoon oké was dat je om 8 uur ging slapen. Nou, de laatste keer dat ik op dat tijdstip in Nederland ben gaan slapen, stopte m’n moeder me nog in bed, denk ik. Haha!

Ik denk met een heel warm hart terug naar deze reis. En wilde hier dolgraag verder in ontdekken, dus ik ging op zoek, op zoek naar mijn volgende reis…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *