Haïti

Zaterdag en zondag

Het is hier alweer zondag. Loop een beetje achter met mijn verhalen. Maar hé, dat voor het eerst in twee weken, valt alles mee!

Gister stonden we om 8 uur al achter de koekenpannen. Een morgen lang pannenkoeken gebakken voor het eindfeest. Oliebollen en pannenkoeken, want we hadden een Hollands thema. Dus lekker doorbakken en glimmend als een vette oliebol waren we net voor tweeën klaar met bakken. Op naar de spelletjesmiddag voor de kids. Wat een genot, kinderen en spelletjes! Dan maakt het zelfs niet uit dat je elkaar niet verstaat! Het is gewoon genieten! Een rondje aan verschillende Hollandse spelletjes, van touwtje springen tot zaklopen! Geweldig! En het raakte me dat deze kids zooo intens op zoek zijn naar die ene aanraking, dat ene momentje van aandacht. Liefde, liefde is alles wat ze willen. Sommige kinderen zijn wees, andere kinderen wonen hier vanwege een situatie thuis, tweeënvijftig kinderen, zonder papa en mama, tot hun achttiende onder bescherming van het kindertehuis en daarna vervalt ook dat. Dan moeten ze helemaal op eigen benen verder. Niet voor te stellen. En wat hebben we het toch intens goed dan! Een mama die jou ‘s avonds in bedje stopte. En hier wordt de kleinste dreumes maar door z’n huisgenoten mee genomen naar bed, want er is geen papa of mama. Merk dat het me echt diep raakt! En het lastige aan dit is dat je je ook niet te diep wil connecten met deze lieve kinderen, want ook ik ga weer weg. Maar de liefde en de broederlijkheid als kinderen onderling, daar kan ik heel veel van leren! Echt heel mooi! Hoe zij voor elkaar zorgen!

De oliebollen waren echt in een mum van tijd op. De pannenkoeken eten we nog als ontbijt de laatste dagen, haha. ´s Avonds hadden zij een programma als kindertehuis met bidden, zingen,  dansen en een kringgebed voor ons als groep. Echt een waardevolle dag, een fijne herinnering!

Vanochtend schoven we om acht uur weer de kerkbanken in, na de uitgenodigde mensen uit het dorpje welkom geheten te hebben. Echt te lief. Ergens vandaan een bij elkaar geraapt klerensetje van verschillende kleuren, maar wat er voor hier als ‘kerkkleren’ aangetrokken en dan trots vertellen dat je er bent! Mooi toch!

Ook dit was een heerlijke dienst! Iréne vertaalde zo nu en dan stukken, we hebben het Wilhelmus (😂) en ons lied gezongen en het ging heel goed juist! Daarna hebben alle mensen ons een lied toegezongen en voor ons gebeden. Na de dienst kwam het verschrikte nieuws dat Anna (ze komt uit Duitsland en werkt hier voor Gain als vaste contactpersoon) teruggehaald wordt door Gain. Het begint hier dusdanig ‘gevaarlijk’ te worden, dat organisaties en stichtingen er voor kiezen om hun mensen terug te trekken uit dit land. Ze hoopt morgen met ons via de helikopter Haïti voorlopig te verlaten. Àls wij morgen vertrekken. Ook wij wachten nog steeds op antwoord of we kunnen gaan. Maar dit is wel heftig voor iedereen. Ook voor de mensen die hier achterblijven. Wij kunnen gaan. Als het te gevaarlijk wordt voor ons, kunnen we vertrekken naar onze veilige haventje! En zij moeten blijven. En terwijl het voor hun onveiliger wordt, want het eten raakt op, ze moeten verder weg om nog iets te krijgen, verder weg is gelijk de vraag naar benzine etc., moeten ze dit zonder hun vertrouwde mensen doen, want die worden weggehaald. Dat zijn heftige dingen. Het voelt oneerlijk. De mensen zouden in veiligheid gesteld moeten worden, niet alleen wij…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *